Przetwórnia ziemniaków
Przetwórnia ziemniaków na północy Anglii przerabiająca około 70 000 ton ziemniaków rocznie nie mogła sprostać wymaganym poziomom emisji ścieków po tym jak zwiększyła różnorodność i ilość produktów przeznaczonych na sprzedaż na rynkach detalicznych. W sierpniu 1996 roku Biotech poproszeni zostali o przegląd systemu oczyszczania ścieków i zaproponowanie rozwiązania.
W wyniku dodatkowych procesów wytwórczych uruchomionych w fabryce, wzrósł znacznie poziom wydzielanego tłuszczu. Tłuszcz opuszczając przetwórnię najpierw przechodzi przez pochłaniacz tłuszczu i zbiornik regulujący a następnie wędruje do pierwotnego filtra oczyszczającego i zbiornika spiętrzającego (high rank Tower). Tłuszcz, który nie jest zdegradowany w pierwotnym procesie oczyszczania przetransportowywany jest do high rate tower, gdzie jest rozdysponowany do ośrodków i rozkładany biologicznie. W wyniku wzrostu ilości tłuszczu do rozkładu, high rank tower nie mogła poradzić sobie z jego ilością w danym czasie procesowym. Spowodowało to przenikanie dużych ilości tłuszczu do zbiornika natleniającego i do wzrostu poziomu ChZT w ścieku finalnym. Poziom dopuszczalny ChZT w ściekach wynosi dla tej przetwórni 250mg/l z powodu bezpośredniego wydalania ścieków do rzeki. Poziom ten był przekroczony.
Innym problemem, związanym ze zwiększeniem skali działalności przetwórni była trudność w efektywnym przeprowadzaniu rutynowych postępowań dotyczących higieny wymaganych przez prawo. Zarząd zdecydował zatem aby fabryka pracowała non-stop przez dwa tygodnie (2x12 godzinne zmiany) a następnie była zamykana na tydzień w celu oczyszczania. W wyniku przerwy w działaniu czynny osad w oczyszczalni stracił swą aktywność i po ponownym rozpoczęciu procesu produkcyjnego zajmowało 2,3 dni, aby znów osiągnął swój normalny poziom efektywności. Miało to także wpływ na poziom ChZT w wydalanych ściekach.
Biotech zalecili bioaugmentację zbiornika spiętrzającego i zbiornika natleniającego. Propozycja została zaakceptowana.
W high rank tower dodano produkt trawiący tłuszcz - Amnite S150L w ilości 40mg/m3 jako dawkę początkową, a następnie dawki tygodniowej konserwacji w ilości 8g/m3 w ciągu tygodni pracujących. Spowodowało to odtworzenie się i utrzymanie dobrej populacji makrobiotycznej w ośrodkach high rank tower. Natychmiastowym skutkiem był fakt efektywnego radzenia sobie ze zwiększoną ilością tłuszczu oraz zredukowanie przeciążenia w zbiorniku natleniającym. Pomiary ścieków pokazały, że ściek finalny spełnił limity zawartości ChZT za wyjątkiem krótkiego okresu na końcu listopada, kiedy w wyniku błędu duża ilość nieprzerobionego tłuszczu dostała się do systemu oczyszczającego. Zarząd odniósł się jednak bardzo pozytywnie, co do szybkości, z jaką oczyszczalnia powróciła do normalności po tym szoku, co nie byłoby możliwe przed bioaugmentacją. Wykres poziomu ChZT w ścieku po wprowadzeniu programu oczyszczającego widoczny jest poniżej:

Do zbiornika natleniającego dodawano środek trawiący organiczne ciała stałe - 10g/m3 Amnite S100 co 3 tygodnie, 24 h przed ponownym uruchomieniem procesu produkcyjnego w przetwórni. Okazało się to być skuteczne w eliminacji problemów spowodowanych zanikiem właściwości aktywnych w oczyszczalni w wyniku zamknięcia produkcji.
Zarząd pozostaje niezmiernie zadowolony z osiągniętych wyników. Małym okresowym kosztem i bez wydatków kapitałowych oczyszczalnia działa spełniając limity emisji ścieków. Wydatek na bioaugmentację jest umiarkowany w porównaniu z potencjalnymi opłatami/karami, które mgły zostać nałożone.