Podstawowe parametry i założenia:

1. Kompostowanie jest tlenowym procesem wymagającym obecności tlenu. Koniecznym jest, więc zapewnienie, że materiał kompostowany jest albo regularnie przerzucany albo wtłacza się do niego mechanicznie powietrze.
2. Do zrobienia dobrego kompostu krytyczne jest temperatura. Proces rozkładu jest egzotermiczny, co oznacza, że wydziela ciepło. Powoduje to powstanie procesu selekcyjnego, który pozwala przeżyć tylko ciepłolubnym organizmom. Te organizmy, głównie grzyby i bakterie odpowiedzialne są za rozkład materiału roślinnego, co powoduje powstanie dobrego włóknistego kompostu.
3. Trzeba odprowadzać wilgoć podczas procesu kompostowania. Jest to część działań stabilizacyjnych. Jeśli pozwoli się, aby komposty był zbity, zwarty, wilgoć nie może się wydostać powodując warunki beztlenowe, co powoduje powstanie złego, mokrego kompostu.
4. Poziom pH kompostu powinien być początkowo alkaliczny wzrastając do >8,0 po czym spaść trochę i znów wzrosnąć. Jeśli kompost ma odczyn kwaśny, znaczy to zwykle, że był źle zmieszany, brakowało powietrza i panowała w nim nadmierna wilgoć.
5. Kompostowanie jest procesem stabilnym. Gdy przeprowadzi się go dobrze, zamyka dobrze odżywki w formie, która pozwala powolne ich uwolnienie podczas nawożenia gleby. Jeśli kompost powoduje poparzenia roślin znaczy to, że odzywki nie ustabilizowały się właściwie, i że proces kompostowania nie został ukończony. Znaczy to, że kompost nie dojrzał jeszcze.
6. Zwłaszcza, gdy kompostowanie przeprowadza się jako praktykę przemysłową lub rolniczą, zwykle nie ma idealnej mieszanki mikroorganizmów, co powoduje powolność procesu oraz jego niekompletność. W tym przypadku należy dodać kultury bakterii, które rozłożą związki, które nie ulegają degradacji wystarczająco szybko, w wyniku działania obecnej populacji mikrobiotycznej.